REKLAMA

Ludzie, wydarzenia

Odeszła nagle

Opublikowano 01 października 2021, autor: jb

Nie żyje Lubomira Ślusarek (91 l.), nauczycielka i bibliotekarz z Żagania. Do Związku Nauczycielstwa Polskiego należała rekordowe 71 lat.

Pracę zaczęła w 1950 r. w dawnej „jedenastolatce” (w budynku obecnego LO im. S. Banacha). Od 1972 r. pracowała w Szkole Podstawowej nr 7, na emeryturę przeszła w 1985 roku.

Uczyła przedmiotów praktycznych i prac ręcznych pracowała w szkolnej bibliotece.

Pomimo problemów z poruszaniem się była cały czas aktywna.

-Jeszcze przed wybuchem pandemii raz w miesiącu wychodziła z koleżankami do restauracji „Kepler” w Żaganiu – mówi jej córka Alicja.

Tata zabrał ją do siebie

Zachorowała pod koniec ub. tygodnia. W piątek zabrało ją pogotowie, zmarła we wtorek, 28 września. Do organizmu wdarła się sepsa.

Jej mężem był Henryk Ślusarek, nauczyciel biologii i chemii żagańskiego liceum. – Mama zmarła dokładnie w 10 rocznicę śmierci tata, 28.09. Zostanie pochowana, dokładnie tak, jak on wtedy, czyli 1 października. Chyba  tata zabrał ją do siebie – dodaje.

Pani Lubomira z mężem wychowali dwoje dzieci, mieli troje wnucząt i prawnuka.

-To była wspaniała kobieta. Z Alicją znamy się od liceum. Jestem u nich w domu w zasadzie codziennie. Moja mama mieszka w pobliżu. Nie było dnia, żebym nie mogła z panią Lubomirą zamienić z nią chociaż parę zdań – dodaje Danuta, przyjaciółka pani Alicji.

Życie w ZNP

Równo z rozpoczęciem pracy pani Lubomira wstąpiła do Związku Nauczycielstwa Polskiego.

-Należała do niego przez 71 lat, co jest jednym z najwyższych wyników w historii oddziału ZNP. Była bardzo ciepła, opiekuńcza, zaangażowana w pracę szkoły – mówi Romana Błahuta, prezes ZNP w Żaganiu.

Pani Lubomira otrzymała wiele odznaczeń: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1989 rok), Złoty Krzyż Za Zasługi (1979rok), Nagroda Ministra Oświaty (1976), Złota Odznaka ZNP (1979).

Zostanie pochowana dziś (piątek, 1 października), o godz. 13 na cmentarzu w Żaganiu. -Dziękujemy wszystkim, którzy zdecydują się towarzyszyć w ostatniej drodze naszej mamy – mówi pani Alicja.

Napisz komentarz »